The Wu Liang Shrine : the ideology of early Chinese pictorial art
https://arthistory.uchicago.edu/faculty/publications/wu-liang-shrine-ideology-early-chinese-pictorial-art
https://archive.org/details/wuliangshrineide0000wuhu/page/50/mode/2up?q=Greek
Wu, Hung. 1989. The Wu Liang Shrine: the ideology of early Chinese pictorial art, Stanford University Press.
https://arthistory.uchicago.edu/faculty/publications/wu-liang-shrine-ideology-early-chinese-pictorial-art
Το ταφικό ιερό του Κομφουκιανού λόγιου Γου Λιανγκ, που ανηγέρθη το 151 μ.Χ., είναι το σημαντικότερο σωζόμενο προ-βουδιστικό μνημείο στην Κίνα. Δηλαδή, είναι το σημαντικότερο μεμονωμένο έργο εικαστικής τέχνης από τους αιώνες που καθόρισαν τα πρότυπα της κινεζικής σκέψεως για σχεδόν δύο χιλιετίες. Η σημασία του ιερού έγκειται στην ομορφιά των πέτρινων ανάγλυφων στους τοίχους του και, ιδιαίτερα, στην αξιοσημείωτα περιεκτική εικονογραφία των σχεδόν εκατό σκηνών του. Αποτελούν, στην πραγματικότητα, μια συνεκτική συμβολική δομή του σύμπαντος όπως το συνέλαβαν οι Κινέζοι Han. Αυτή η δομή αποτελείται από τρία μέρη: τα γλυπτά στην οροφή παρουσιάζουν την Εντολή του Ουρανού. οι σκηνές στα δύο αετώματα απεικονίζουν τον παράδεισο των αθανάτων και οι 44 ιστορίες που σχετίζονται στους τοίχους απεικονίζουν την ιστορία της ανθρωπότητας, ξεκινώντας από τους δημιουργούς του ανθρώπινου πολιτισμού και καταλήγοντας σε ένα πορτρέτο του Γου Λιανγκ, ο οποίος σχεδίασε το δικό του μνημείο. Ο συγγραφέας βρίσκει το ιερό συγκρίσιμο, ως προς την πληρότητα και την πολιτιστική σημασία της εικονογραφίας του, με τον καθεδρικό ναό της Σαρτρ ή την Καπέλα Σιξτίνα. Τα πολλά γραπτά που έχουν συζητήσει το ιερό ανά τους αιώνες αποτελούν μια ιστορία των προσεγγίσεων που έχουν υιοθετήσει οι Ανατολικοί και Δυτικοί μελετητές στην κινεζική τέχνη. Το πρώτο μέρος αυτού του βιβλίου παρουσιάζει αυτές τις συνεισφορές και προσεγγίσεις καθώς αφηγείται την ιστορία της διατήρησης και της ανακατασκευής του ιερού. Το δεύτερο μέρος αναλύει την κοσμολογική σημασία του ιερού, διερευνώντας τις εσωτερικές σχέσεις μεταξύ των ανάγλυφων και, στη διαδικασία, μεταφράζοντας για πρώτη φορά στα αγγλικά όλες τις λογοτεχνικές επιγραφές που συνοδεύουν τα γλυπτά. Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο με περίπου 200 φωτογραφίες, χαράγματα και σχέδια.
https://www.euppublishing.com/doi/pdf/10.3366/ccs.2021.0389
Beecroft, A. 2021. Rev. of G.E.R. Lloyd and Jingyi Jenny Zhao, Ancient Greece and China Compared, in Comparative Critical Studies 18.1, pp. 95–121.
p. 97: Jeremy Tanner’s essay on ‘Visual Art and Historical Representation in Ancient Greece and China’ {https://discovery.ucl.ac.uk/id/eprint/1505848/1/Tanner_visual_art_and_historical_representation_in_ancient_greece_and_china.pdf} similarly derives an intriguing argument from a methodological innovation. Tanner examines artistic representations of historical events in the Stoa Poikile in Athens and in the Wu Liang Shrine, in what is today Shandong province
Wu Liang Shrine and Greek connection
Επισκόπηση AI
The Wu Liang Shrine (武梁祠, c. 151 AD) in Jiaxiang County, Shandong Province, is one of the most important surviving pre-Buddhist monuments in China, featuring stone reliefs that depict Chinese mythology and history. While the shrine is fundamentally Confucian, art historical analysis has identified potential indirect connections to Greek-influenced art (Hellenism) through trade routes and the broader cultural exchanges of the era.
Key Connections and Comparisons:
Architectural Influence: Research suggests that spiral-fluted columns, which appear in Han dynasty tombs, may have been influenced by Mesopotamian and Greco-Roman architecture, reaching China via the Maritime Silk Road.
Iconography & Motifs: Some scholars point to similarities between the depiction of "flying celestial figures" (Feitian) in later Buddhist art and Greek Nike figures. Additionally, the use of clay sculpture techniques found in the Tarim Basin has been linked to Greco-Bactrian artisans, indicating a flow of Hellenistic artistic knowledge into China.
Methodological Comparison: Art historians, such as Jeremy Tanner, have compared the visual storytelling of the Wu Liang Shrine with the Stoa Poikile in Athens. Both are considered instances of "history painting" that established critical, reflective distance from the past, even though they emerged from different cultural contexts.
Cosmological Parallels: Some studies have compared the Chinese mythical figures Fuxi and Nüwa (who appear in the shrine with compass and set-square) to Greco-Roman and Near Eastern archetypes, though their roles are deeply rooted in Chinese, not Greek, mythology.
Contextual Factors:
Indirect Influence: The connections are generally considered indirect, transmitted through intermediate cultures in Central Asia (such as the Gandhara or Kushan regions) rather than direct, firsthand contact.
Cultural Distinctiveness: Despite these potential influences, the Wu Liang Shrine is a deeply Confucian monument, structured around Han dynasty social hierarchies and ideologies, including the Shiji (Records of the Grand Historian).
In summary, while there is no evidence of direct Greek authorship, the Wu Liang Shrine displays, in its artistic techniques and motifs, the faint, hybridized influence of Hellenistic art that traveled along the Silk Road.
https://www.researchgate.net/publication/258438528_Are_the_Wu_Liang_Shrine_Pictorial_Stones_Forgeries_Examining_the_Han_Era_Evidence
https://www11.ihp.sinica.edu.tw/storage/w2_file/1381pXFmNiK.pdf
Akira Kuroda, K. N. Knapp. 2010. "Are the Wu Liang Shrine Pictorial Stones Forgeries? Examining the Han Era Evidence," Asia Major 23(2), pp. 129-151. Jin Midi
