O ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΓΕΡΑΝΩΝ & Ο ΘΗΣΕΥΣ

Ο «Χορός του Θείου Γερανού» στην αρχαία Ελλάδα αναφέρεται στον Γέρανο,[1] έναν τελετουργικό κυκλικό χορό που συνδέεται με την απόδραση του Θησέα από τον Λαβύρινθο, ο οποίος εκτελείται σε τυλιγμένα μοτίβα, πιθανώς μιμούμενος ένα φίδι ή λαβύρινθο, συχνά τη νύχτα με δάδες για να τιμήσει χθόνιες θεότητες όπως ο Πύθων. Ενώ το όνομά του σημαίνει «γερανός», οι σύγχρονες θεωρίες υποδηλώνουν ότι πρόκειται για εσφαλμένη μετάφραση από μια λέξη που σημαίνει «να άνεμος», που αντιπροσωπεύει τον λαβύρινθο ή ένα φίδι, και όχι κυριολεκτική μίμηση γερανού, αν και ήταν γνωστές κινήσεις που θύμιζαν γερανό και χοροί πουλιών. 

Βασικές πτυχές του Χορού του Γερανού: Μύθος Προέλευσης: Ο θρύλος λέει ότι ο Θησέας τον εφηύρε στη Δήλο αφού απελευθέρωσε νέους από τον Λαβύρινθο, με κινήσεις που μιμούνταν την πορεία του λαβυρίνθου. Κίνηση: Οι χορευτές κρατούσαν τα χέρια ή τα σχοινιά, σχηματίζοντας μια μακριά αλυσίδα που τυλιγόταν, αντιστρεφόταν και έκανε φίδι, παρόμοια με έναν λαβύρινθο ή ένα φίδι. Συμβολισμός: Πιθανότατα αντιπροσώπευε τον Λαβύρινθο, ένα φίδι (ένα χθόνιο σύμβολο) ή μια τελετουργική κίνηση στον κάτω κόσμο, σημειώνει αυτή η ανάρτηση ιστολογίου. Τελετουργικό Πλαίσιο: Χορεύονταν τη νύχτα κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ (όπως στο Εκατόμβαιον/Ιούλιο) με λάμπες και δάδες, υποδηλώνοντας μια σύνδεση με τον κάτω κόσμο. Σύγχυση Ονόματος: Η μετάφραση «γερανός» οδήγησε σε ιδέες μίμησης της πτήσης του γερανού, αλλά οι κεραμικές απεικονίσεις δείχνουν αλυσίδες που τυλίγονται, υποστηρίζοντας τη θεωρία «τυλίγοντας» ή «φίδι», σύμφωνα με την ιστοσελίδα ancientgreekpandect.raftis.org. Ευρύτερες Εικόνες Γερανών στην Ελλάδα: Ομηρικές Παρομοιώσεις: Ο Όμηρος χρησιμοποιεί γερανούς (με χήνες και κύκνους) σε παρομοιώσεις για να απεικονίσει μεγάλες ομάδες κοινωνικών, θορυβωδών, αποδημητικών πτηνών, συνδέοντάς τα με θέματα πολέμου και κίνησης. Συμβολική Σημασία: Οι γερανοί συνδέονταν με μυστική γνώση, επικοινωνία και αφοσίωση σε ευρύτερες αρχαίες παραδόσεις, λέει η Judith Shaw στο Medium. 

https://sententiaeantiquae.com/2025/11/18/the-dance-off-of-the-pygmies-and-cranes/?fbclid=IwY2xjawPbJ7tleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBHZWxwNGxvazhyYUMxNHRic3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHkqWg1QVsWFJZl9eZZMuh1loa7nApTZpnOFzcsLSx2xoUSSahnSm5SLTcm5V_aem_1MRMhboSLxDcP2uO2cInDw

https://www.jstor.org/stable/283449?fbclid=IwY2xjawPbJ_5leHRuA2FlbQIxMABicmlkETBHZWxwNGxvazhyYUMxNHRic3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHkqWg1QVsWFJZl9eZZMuh1loa7nApTZpnOFzcsLSx2xoUSSahnSm5SLTcm5V_aem_1MRMhboSLxDcP2uO2cInDw

Lillian Brady Lawler, 1946. "The Geranos Dance - A New Interpretation," Transactions and Proceedings of the American Philological Association 77, pp. 112-130.

The Dance of the Divine Crane in ancient Greece 

Λειτουργία AI 

Επισκόπηση AI 

The Dance-off of the Pygmies and Cranes – SENTENTIAE ANTIQUAE The "Dance of the Divine Crane" in ancient Greece refers primarily to the Geranos, a ritualistic chain dance performed in Delos, linked to Theseus's escape from the Labyrinth, where dancers mimicked the labyrinth's winding paths, often using ropes or garlands, and sometimes interpreted as a serpent-like movement. While named for the crane (Greek: geranos), it wasn't a bird imitation but a complex, winding, ritualistic dance, possibly honoring chthonic (Underworld) deities, featuring winding patterns and torchlight, symbolizing life, transition, and mythological journeys. Key Aspects of the Geranos Dance: Origin & Myth: Legend says Theseus invented it after slaying the Minotaur, celebrating his escape from the Labyrinth's twists. Visuals: Dancers formed a linked chain, moving in winding, serpentine patterns, often through a maze-like structure. Props: Dancers carried ropes or cords, symbolizing the thread Ariadne gave Theseus, and branches as tokens of victory. Performance: Performed at night by torchlight during festivals, suggesting chthonic (Underworld) connections, notes Encyclopedia.com. Name Meaning: Geranos means "crane," but the dance mimicked the labyrinth, not birds; the name might come from a root meaning "to wind" or "bend," related to gyros, or simply the crane's neck movement. Other Interpretations: Also compared to the hyporchema, a lively dance for Apollo, and connected to the idea of divine/mythological journeys, Medium. Crane Symbolism in Greek Culture: Cranes were seen as birds of transition, connecting the mundane and divine, associated with new beginnings, wisdom, and endurance. In Homer, cranes appear in similes (like the fight with Pygmies) representing the unexpected, aerial, and sometimes predatory aspects of battle.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]. LSJ: γέρᾰνος, ἡ, also ὁ, Thphr.Sign.38:—crane, Grus cinerea, Il.3.3, Hes.Op.448, Alc.Supp.9, Ar.Av.710, Arist.HA614b18, al. II. crane for lifting weights, esp. used in the theatre, Poll.4.130. 2. quern, Hsch. III. dance resembling the movements of the crane, Luc.Salt.34, Plu.Thes.21, Poll.4.101. IV. (masc.) a fish, Ael. NA15.9. V. = ὄμβρος (Cyren.), EM227.51. (Cf. OHG. chranuh, OE. cran 'crane', Lith. garnỹs 'stork', etc.)